Gunnar Th.
Fjórða kerfið.....


27.03.2017 19:52

Það er að koma vor.


.. ......og af því það er að koma vor, þá er tilhlýðilegt að dusta rykið af Stakkaness-síðunni.

 Eitt af vorverkunum hefur undanfarin ár verið að hlúa að Stakkanesinu og undirbúa það undir siglingasumar. Út af þeirri venju var þó brugðið í fyrrasumar. Þar réði tvennt mestu: Annarsvegar var farin Færeyjaferð á mótorhjóli og sú ferð krafðist tímafreks undirbúnings. Hins vegar var enginn ferðabíll til staðar og því enga gistingu að hafa í Hólminum, þar sem báturinn er geymdur.

Í ár er ætlunin að sjósetja og sigla Stakkanesinu, ekki þó í Hólminum heldur stendur til að flytja skipið milli landshluta. Til að svo megi verða þarf að smíða vagninn undir bátnum upp að stórum hluta. Hann er orðinn ellefu ára gamall og var á sínum tíma smíðaður af hálfgerðum vanefnum - úr nýju efni að vísu en því ódýrasta sem til var. Um slíkt gildir hið fornkveðna, menn fá það sem þeir borga fyrir......

Ég var búinn að undirbúa mig vel fyrir ferð upp í Hólm með allan búnað sem þurfti til að ná vagninum undan bátnum og koma honum suður. Farartækið var svarti Cherokeejeppinn minn, sem keyptur var 17. apríl í fyrra, sama dag og Bassi minn dó. Reyndar voru farin að heyrast dularfull hljóð úr iðrum vélarinnar fyrir nokkru en ekki þó svo orð væri á gerandi. Þegar nær dró ágerðust hljóðin og loks kom þar að, að ég treysti ekki jeppanum í ferðina nema kanna upptökin. Þá kom í ljós vélarmeinsemd svo slæm að ekki varð lengra haldið en inn í skúr. Jeppinn var tæmdur af varningi, vélin tekin úr og jeppinn sjálfur settur út fyrir dyr til geymslu. Undir vélina var smíðuð dýrindis hvíla úr galvanhúðuðu járni á íþróttafelgum (sportfelgum) enda byrjar engin óbrjálaður maður vélarupptekt nema smíða sér hjólaborð, sé slíkt ekki á annað borð til staðar.







Þar sem ferðin var slegin af um sinn tóku við önnur áríðandi verk, sem öll tengdust að einhverju leyti samþjöppun á eignaumfangi Höfðaborgarstjórans. Þar er af nógu að taka og þótt oft hafi horft illa með það sem ljúka átti fyrir sumarið eru horfurnar satt að segja óvenju slæmar þetta árið. Það er enda margt sem glepur. Mér sýndist fyrir allnokkru að vorið væri á leiðinni og myndi sýna fyrirboða um jafndægur. Það gekk eftir og þótt um nýliðna helgi hafi veðrið verið hálf hryssingslegt lau þó sunnudeginum með einmunablíðu og það sama má segja um daginn í dag. Um leið og vinnu lauk bjó ég mig út með það nauðsynlegasta til að ná litla bleika hjólinu út af bílasölunni sem hefur vetrarvistað það. Rafgeymir ofl. var geymt hér heima og með það ásamt hjálmi og efri hluta leðurgallans hélt ég niður á bílasöluna. Út fór hjólið og í síðdegissólinni tók það fyrstu vélarslög vorsins. Það var fallegur söngur......

Ég er heldur ekki frá því að sá söngur hafi glaðnað enn meira þegar litla bleika var stöðvað heima við borgarhlið.....

Veðrið í gærkvöldi var svo gott að við Höfðaborgarar máttum til að skreppa hjólarúnt. Ég lagði upp um níuleytið og var rétt um klukkutíma á ferðinni. Við heimkomuna var sonurinn mættur og vildi líka út. Hans hjól er enn í vetrargeymslu svo mínu var haldið úti annan klukkutíma og einhverju betur.




Það sama er uppi á teningnum í kvöld - hreint dýrðleg veðurblíða og litla bleika er búið að fara bryggjurúnt í Hafnarfjörð. Þegar þetta er skrifað er sonurinn tekinn við og er einhversstaðar úti á þeysingi........











................................

31.12.2016 16:50

Hvert er farið............?



Myndin hér að ofan er, eins og sjá má, tekin á gamlársdag fyrir 22 árum. Síðan hefur allt það frosna vatn sem á myndinni sést, runnið til sjávar og nýtt komið í staðinn - aftur og aftur og aftur. Þannig verður það löngu eftir að við báðir, ég sem myndina tók og ólafsfirski tannlæknirinn sem fyrir situr, verðum horfnir. Sýnin yfir Önundarfjarðarfjöllin til suðvesturs á vonandi eftir að lifa margar kynslóðir enn....

...og nú er það svo gott sem búið, þetta yfirstandandi ár, tvöþúsundog sextán.  Mér finnst reyndar óskaplega stutt síðan það hófst. Getur verið að búið sé, svo lítið beri á, að stytta árin? Mér hefur fundist þetta nokkur undanfarin ár en hef ekki fundið neina áþreifanlega ástæðu. Kannski er eðlilegt að eftir því sem árin færast yfir mann sjálfan finnist manni þau líða hraðar. Ég er ekki viss, því ár hafa verið að færast yfir mig svo lengi sem ég man - eitt í einu.  Nú telja þau fimmtíuogníu og góðu hálfu betur. Ég verð sextugur eftir fimm mánuði!  Einhvern tíma seint á síðustu öld þegar ég var að reikna aldur minn fram í tímann fann ég það út að árið 2000 yrði ég 43 ára. Þá þýddi það nokkurn veginn ævilok. Samt hefur  mér tekist að skrimta sextán og hálft ár þar framyfir.

Þann 10. mars nk. hef ég búið hér í Höfðaborg  í fimm ár - framanaf einn, svo með Áróru minni um tíma en lengst af með syninum.  Hér hefur verið afskaplega gott að búa og ekki er sjáanleg framundan nein breyting á því, hvað sem öllum skipulags-verðlaunatillögum borgarstjórnar líður.  Húsin hér í kringum mig voru ekki sjáanleg á þeirri tillögu og eiga þá væntanlega að hverfa með tímanum.  Ég treysti því á annað efnahagshrun og að ekki verði hróflað við neinu í nágrenninu meðan mér hentar að búa hér. Líkurnar virðast allgóðar því mér sýnist hrunarkitektar vera á fullri siglingu í þá átt.




Þetta gamlárskvöld verður frábrugðið undanförnum að einu, veigamiklu leyti.  Frá gamlárskvöldi 2006 hef ég nefnilega lokað mig inni með hundinum mínum og reynt að veita honum öryggi í sprengjuregninu. Fyrsta gamlárskvöldið var ég með Mola minn. Hann varð ekki langlífur og á eftir honum kom Bassi. Gamlárskvöldin 2007-11 héldum við hvor öðrum selskap á Lyngbrekkunni í Kópavoginum meðan fjölskyldan sótti brennur og skaut upp dóti utandyra, en síðan höfum við verið tveir einir hér í Höfðaborg á gamlárskvöld eftir fjölskyldumatarboð úti í bæ. Síðasta gamlárskvöld var Bassi farinn að venjast nokkuð og var mun rólegri en áður. Ekki grunaði mig þá að það væri jafnframt síðasta gamlárskvöldið hans.  Bassi var svæfður svefninum langa þann 17. apríl í vor eftir að hafa orðið fyrir bíl og meiðst illa. Hann varð tíu og hálfs árs, fæddur þann 22. nóv. 2005. Hann var einstakur félagi og er enn saknað á hverjum degi...af fleirum en mér.






Fleiri góðir vinir hafa kvatt á árinu, án þess nöfn séu nefnd. Þeirra er ekki síður saknað - vinahópurinn hefur ekki verið stór en ákaflega góður og því er mikil eftirsjá að hverjum og einum.

Af skemmtilegri  viðburðum ársins stendur Færeyjaferð okkar Ásgeirs Jónssonar í júní, uppúr. Ég á enn eftir að skrifa þá ferðasögu alla en þykir hæfilegt að láta snjóa aðeins yfir viðburði, svo auðveldara verði að ljúga hlutina dálítið upp!




Þá ber hátt gríðarlega skemmtilegt ferðalag vestur til Ísafjarðar, þar sem haldið var upp á 150 ára kaupstaðarafmæli í júlí. Vestur fór ég á bláa hjólinu (sem getur allt) og fékk að hengja tjaldvagninn aftan í bíl vinafólks á sömu leið. Hátíðarhöldin fóru þó að mestu fyrir ofan garð og neðan því ég notaði tímann og landsþekkta ísfirska veðurblíðu til að heimsækja gamla staði utan alfaraleiða og slóða sem ekki voru öllum farartækjum færir. Að hátíð lokinni hjólaði ég suður aftur en tjaldvagninn fór sömu leið til baka með sömu vinum.





 Tveimur vikum seinna vorum ég og vagninn komnir til Akureyrar ásamt drjúgum hluta fjölskyldunnar, til rúmrar vikudvalar, sem endaði með Fiskideginum á Dalvík.  Þangað fór einnig bláa hjólið en var minna notað en til stóð.  Slóðarnir nyrðra eru þó enn á sínum stað og það kemur sumar eftir þetta....


Stórskipið Stakkanes var ekkert sjósett í sumar. Fyrir því voru fleiri en ein ástæða. Sumarið er stutt og mikið af því var skipulagt fyrirfram, þ.m.t.  þessir þrír viðburðir sem nefndir eru hér ofar. Ég seldi ferðabílinn haustið ´15 og átti þá aðeins eftir gamlan Benz sem þarfnaðist ástar og umhyggju. Fyrir slíkt var enginn tími og nú í haust var hann búinn undir að verða breytt í nagla í einhverri erlendri verksmiðju. Í stað hans kom annar stærri og öflugri, sem reyndar þarfnast einnig ástar og umhyggju.  Ég geri ekki ráð fyrir að þeir fjórir mánuðir sem ég hef til að veita honum hvorttveggja, endist svo líklega verður annað að duga. Ferðabílsleysið kom m.a. í veg fyrir að ég gæti nýtt Stakkanesið sem skyldi. Stórskipið stendur því enn á vagninum sínum uppi í Stykkishólmi, niðurnjörvað að því ég best veit. (nema einhvern hafi vantað spotta enn á ný).  Á þeirri dvöl eru þó fyrirhugaðar breytingar....

Stöðugleiki er nauðsynlegur, og því á ég ekki von á öðru en að eyða gamlárskvöldinu á sama hátt og áður, hér innandyra í Höfðaborg. Bassi minn heitinn verður þá með mér í minningunni, og betri félagsskapur fæst ekki.

Þeim sem lásu til enda óska ég gleðilegra áramóta og alls hins besta á nýju ári!

 

 

24.12.2016 14:14

Jól í Höfðaborg.



Ég skammast mín dálítið fyrir að hafa ekki sinnt síðunni minni betur. Hér eru jú geymdar bæði gamlar minningar og frásagnir af viðburðum sem síðar meir verða að minningum. Ég ætla ekki að lofa bót og betrun, því ég hef oft lofað meiru en ég hef getað staðið við. Mig langar þó að standa mig betur og vona að mér takist það. Þó Facebook sé einfaldur og þægilegur miðill vilja eldri færslur týnast fljótt og uppfletting þeirra er að öllu leyti erfiðari en hér - eða það finnst mér allavega.

 

Í dag, 24. des. 2016 hafa 22 litið inn á þessa síðu, aðeins til að sjá það sama og áður. Í gær voru það 19. Ég veit ekki hvort þessar innlitatölur eru réttar, því ég man eftir að annað bloggkerfi, sem rekið var af 365 Miðlum hafði þann sið að ýkja innlitafjölda, líklega í því augnamiði að halda uppi auglýsingaverði. Hér er ekki um neinar auglýsingar að ræða og því vona ég að innlitatölur séu réttar. Þessvegna skammast ég mín dálítið, eins og fyrr segir...svona hálfpartinn eins og ég sé að svíkja þá sem enn kíkja inn.

 

Hvað sem því líður hafa þessir 22 sem litið hafa inn í dag aðeins séð sömu færsluna og fyrr. Ég hef verið að reyna að færa það sem ég hef skrifað á Facebook og langar til að geyma, hingað yfir á síðuna í nokkurn veginn réttri tímaröð. Þess vegna hefur færslum getað fjölgað framan við þessa sem alltaf birtist. Færslurnar raðast svo í mánaðaröð eins og sjá má í listanum hér til hægri handar, ofanfrá og niður. Ég ætla mér að halda þessum flutningi áfram þar til endum er náð saman og flytja þá það sem mér finnst minnisvert og ég skrifa á Facebook, jafnóðum yfir á þessa síðu.

 

Að þessu sögðu óska ég öllum þeim sem enn hafa þolinmæði til að kíkja hingað inn, og hafa skrifað komment og kveðjur gegnum árin, gleðilegra jóla!

 

....ég lofa áramótakveðju innan viku emoticon

  • 1
Flettingar í dag: 40
Gestir í dag: 9
Flettingar í gær: 248
Gestir í gær: 29
Samtals flettingar: 519749
Samtals gestir: 75723
Tölur uppfærðar: 22.8.2017 05:05:21


Tenglar