Gunnar Th.
Fjórða kerfið.....


Færslur: 2012 Apríl

23.04.2012 09:17

Generállinn og blái bíllinn hans.

Sko! Málið er að ég var byrjaður á ferðasögu páskadagsins, þegar ég fylgdi General Bolt-on upp á Mýrar í eignakönnun. Myndirnar úr ferðinni klúðruðust hins vegar og lentu á röngum stað. Ég er að vinna í að ná þeim til baka. Það er ekki að vita nema það klárist í kvöld.......

-------------------------------------------------------------------------------------

Nú er allt annað kvöld og myndirnar klárar! Það var semsagt á páskadeginum sem generállinn hringdi og hafði hug á að kanna eignastöðuna uppi á Mýrum. Þar átti að standa forláta Benzrúta, fyrrum hópferðabíll með drifi á öllum hjólum og það var einmitt þetta fjórhjóladrif sem freistað hafði generálsins. Bíllinn átti að vera þokkalega ferðafær að undanskildu einu atriði - og þar stóð hnífurinn nefnilega rígfastur í kúnni. Þrátt fyrir öflugan drifa- og fótabúnað geta ýmsir hlutar gangverks bilað og það sem stoppaði þennan gamla hópferðafák var bilun í legubúnaði hægri framfótar. Vegna heltinnar var vonlaust að færa fákinn úr stað og það lá fyrir að gera yrði að meininu á staðnum. Mitt hlutverk var að fylgja  generálnum á staðinn, gera úttekt á ástandinu og áætlun um úrbætur. 

Það var eitthvað um hádegið sem General Bolt-on hringdi og sagðist vera að yfirgefa yfirráðasvæði sitt í Sandgerði. Að eðlilegum ferðatíma liðnum birtist hann fyrir utan Höfðingjasetrið á sínum franska Runólfi.  Runólfur er apparat sem ég treysti ekki lengra en ég get hent því og ég treysti mér ekki til að henda Renault Megane Scenic mjög langt! Nú þurfti ég að reiða mig á þetta rammfalska spilverk upp á Mýrar og heim. Það var huggun harmi gegn að haltur leiðir blindan og það var kannski von til þess - ef við næðum upp á Mýrar - að Runólfur og halti-Benz gætu komið okkur til byggða á ný, sameinaðir ef ekki vildi betur til.

 

Ferðin gekk ótrúlega vel, svo vel að undir Hafnarfjallinu var generállinn orðinn kátur og brosmildur og þáði myndatöku. Brosið náðist að vísu ekki á myndina: 




Þegar uppfyrir Borgarnes kom rann upp ljós fyrir generálnum: Hann vissi ekki nákvæmlega hvar hópferðafákurinn var, við hvaða sveitabæ hann stóð eða hver væri beygt af þjóðveginum niður heimtröðina. Við áttum aðeins eina lausn: Að beygja niður alla þá afleggjara sem við sáum af þjóðveginum. Það var nokkurn veginn á hreinu í hvora áttina leiðin átti að liggja og það eitt þrengdi hringinn þónokkuð.  

Rétt ofan við Borgarnes var afleggjari til vinstri í átt að sjónum. Hann var talinn líklegur og því valinn. Ekki var þó langt ekið er tvær grímur fóru að renna á generálinn. Umhverfið var ekki kunnuglegt og hvergi bólaði á bláum Benz utanvegar. Ég viðraði varlega þá skoðun að kannski hefði hann bara farið þetta áður í draumi en ekki veruleika og kannski væri enginn blár  Benz til í vökuheimum. Ekki fékk ég háa einkunn fyrir hugmyndina, en meðan leitað var að stað til að snúa við var tilvalið að bregða sér út úr bíl og mynda dálítið til vesturs:

  


Á hól skammt frá okkur var minnisvarði. Ég mátti til að rannasaka hann og sá plötu með áletrun. 



Þar með lá það ljóst fyrir að Áni skipverji hefur skotið rótum þarna vestan þjóðvegarins um Mýrar. Það hefur þó verið nokkuð fyrir daga þjóðvegarins sjálfs, ef að líkum lætur. Vestur á Hrafnseyri við Arnarfjörð eru sagnir um Án Rauðfeldarson sem kom frá Noregi og var sonur Áns bogsveigis. Þessi Án þarna á Mýrunum hefur verið án þjóðvegar...........

Við snerum bílnum og ókum upp á áðurnefndan þjóðveg og við hallandi vegskilti snerum við Runólfi til norðurs.



Einhvers staðar ekkisvoobbosslegalangt fyrir ofan Langá á Mýrum var annar afleggjari til vesturs. Hann var næstur í prófunarröðinni og ekki var langt ekið þegar generállinn þóttist kannast við umhverfið. Hvernig það er hægt á stað þar sem hver þúfan er annarri lík er mér hulin ráðgáta en áfram var ekið burt frá alfaraleiðinni út í óvissuna. Fljótlega fór að hilla undir sveitabæ í fjarska, svo nálgaðist fjarskinn og eitt og annað í útsýninu fór að minna á hversu langt frá siðmenningunni við vorum komnir. Þarna hafði Gimba t.d. sett upp tærnar og þá var það bara þannig - tærnar máttu alveg snúa upp, svo lengi sem enginn sneri þeim í aðra átt. Miðað við líkamlegt ástand og útlit var Gimba efalítið búin að liggja þarna langa hríð:



Rétt hjá Gimbu stóð svo heiðblár hópferðafákur sem greinilega hafði lokið hlutverki sínu. Af stöðu hægri framfótar mátti ráða að við værum á réttum stað, enda taldi generállinn það dagsljóst að þetta væri hans eigin bíll. Hann átti reyndar að hafa séð hann áður en miðað við öryggið í leitinni að staðsetningunni þótti mér vissara að taka eignarhaldsyfirlýsingunni með öllum fyrirvörum.





Þetta virtist vera hinn ásjálegasti bíll, tiltölulega lítið ryðgaður miðað við aldur og akstur, prýðilega vel búinn í flesta staði og hefði einhverntíma þótt efnilegur húsbíll. Hon um var þó ætlað annað hlutverk og eftir lauslega skoðun á fótarmeininu og snöggsoðna áætlanagerð til úrbóta sneri ég myndavélinni að gömlum Bedford vörubíl sem þarna stóð:









Sú var tíðin að þessir Bedfordar þóttu hrein bylting frá gömlu, amerísku pakkhúsbílunum sem voru algengastir vörubíla í minni sveit á sínum tíma. Þá voru, í bland við Forda eins og pabbi og Óli Hall óku, Doddsa eins og Baldur Sigurlaugs og Óli bíl. áttu og Chevroletta eins og Halli Ólafs og Bubbi Bjarna óku, einstaka  Benz 1113, Scania Harðar Ingólfs og Henschelar Sigga Sveins (tveir, minnir mig, annar grænn og hinn gulur). Þetta var nokkurn veginn vörubílaflóran á þeim tíma sem Bedfordarnir boðuðu komu sína vestur. Baldur Sigurlaugs fékk rauðan, Óli Hall fórnaði Fordinum fyrir dökkgrænan Bedda með Perkinsvél (en hún þótti taka original Leylandvélinni langt fram) og Dóri kútur náði sér líka í rauðan Bedford. Fleiri fylgdu á eftir, en Halli Ólafs steig skrefinu lengra fram og náði sér í "handsmíðaðan"  Benz sem var fyrirrennari 1113 bílanna, týpunúmerið man ég ekki lengur.  Sérstaða Bedfordanna fólst ekki síst í því að þeir voru frambyggðir og hlóðust betur en húddbílarnir. Svo var í þeim svefnaðstaða, sem ekki var verra fyrir vörubílstjóra sem margir hverjir liðu fyrir slæmt bak, afleiðingu langra seta í slæmum ekilsstólum á slæmum vegum. Þessi svefnaðstaða í Bedfordinum kom sér vel þegar Baldur Sigurlaugs tók að sér að aka síldarnót frá Ísafirði til Húsavíkur og þeir tvímenntu í Beddanum, hann og pabbi. Þá var ekið á vöktum og sofið á milli (eftir því sem hægt var að sofa á vestfirskum og norðlenskum malarvegum áranna uppúr 1960).

Það var fleira en Gimba, Benz og Bedford sem fangaði athyglina. Þarna stóð eðaleintak af Deutz dráttarvél sem virtist hafa lokið sínu hlutverki eins og fyrrnefnd þrenning:

 


Það var svo sem ekki yfir neinu að hanga þarna lengur, við höfðum skoðað það sem skoða þurfti og vorum nú orðnir kaffiþyrstir. Ég vissi að Barði frændi, móðurbróðir minn var í sumarbústaðnum sínum, Jaðri, og við generállinn renndum þangað. Að Jaðri var hins vegar enginn heima, mannskapurinn hafði brugðið sér í sund í Borgarnes. Þar var því ekkert kaffi að hafa þetta sinnið.



Ég hef áður lýst skoðun minni á Hyrnunni í Borgarnesi og það er óþarfi að birta hana í þriðja sinn. Shellskálinn var rifinn í vetur og nýr er í byggingu á sama stað en ófullgerður. Það var því Olísskálinn sem varð fyrir valinu í þetta sinn, enda fínasti áningarstaður með ágæta þjónustu. Meðan við drukkum kaffið myndaði ég nýja Shellskálann handan þjóðvegar eitt:





Deginum var lokið, þannig séð og aðeins eftir að aka til Reykjavíkur. Heimferðin var tíðindalaus en heimkoman tilhlökkunarefni.........

.......enda beið "nýr dagur"


 
 

08.04.2012 08:27

Páskadagsmorgunn.

Enn er  klukkan rúml átta - raunar farin að halla í hálfníu - og það er skítaveður! Ég kann ekki annað orð yfir það sem ég heyri og sé utan við dökk-filmuklæddar gluggarúðurnar hér á Höfðingjasetrinu. Ég horfði á hana Ásdísi spá sjö metrum í spá gærkvöldsins. Trúið mér, það eru engir sjö metrar! Hvinurinn í þakgluggum setursins var þvílíkur í morgun að hefði dugað til að vekja mann upp frá dauðum.

Ég veit um fólk sem hefur beðið alla páskana eftir að komast á skíði. Ég fullyrti við þetta sama fólk í gærkvöldi að það væri spáð fínu skíðaveðri! Ég er í verulega vondum málum í dag, trúið mér!

Bergrós Halla gerðist athafnakona í gær, leigði sér bás í Kolaportinu og seldi það sem hún og aðrir nákomnir voru hættir að nýta. Hún heimsótti mig hingað á setrið á föstudaginn en taldi sig þá vera komna með nægar söluvörur þó svo hér flæddi upp úr öllu kössum. Hún stóð svo vaktina í gærdag ásamt vinkonu sinni sem leigði samliggjandi bás. Þegar ég spurði frétta af gangi mála í gærkvöldi var mér sagt að hún hefði verið "tólfþúsundkall í plús". Nú er ég bara ein einföld sál, og varla nema hálf eða kvart þegar kemur að viðskiptum. Þess vegna láðist mér að spyrja hvort tólfþúsundkallinn hefði verið brúttó eða nettó - básinn kostaði 9500- krónur og þess vegna skipta brúttó og nettó verulegu máli, eins og hver maður sér.

Þessir páskadagamorgnar hafa verið tilvaldir til að þrífa bíla niðri á skoðunarstöð, þar sem ágæt aðstaða er til slíks. Árangurinn er sá að tveir fyrrum "heimilisbílar", þ.e. hrossadráparinn og litli, blái "frúarbíllinn" ljóma eins og sólin, lausir við vetrartjöruna og stífbónaðir. Sá blái fylgir "mömmu" sinni og hverfur því úr minni eigu eftir helgina. Það var ekki seinna vænna að hreinsa hann upp, er ekki venjan sú að það sem selt er er afhent hreint?

Eitt enn, sem kannski skiptir ekki máli: Það hefur orðið sú breyting á síðunni að ekki er lengur hægt að setja inn myndir í Explorer 9. Til að hægt sé að setja inn myndir þarf að nota Google Chrome eða Firefox. Ég á báða vafrana uppsetta en hef ekki notað þá að neinu marki, kannski vegna þrjósku og kannski vegna vanans. Þetta hefur engu máli skipt ennþá, því það hafa svo sem engar nýjar myndir verið teknar. Ég ætlaði að birta myndir af Höfðingjasetrinu en ákvað að gera það ekki - svona neðanjarðarbúskapur á ekki erindi út á netið! Það er samt ekki ólíklegt að síðar meir birtist einhverjar myndir af sjálfu vinnuplássinu, eða því sem unnið verður að þar hverju sinni.

Ég er á leiðinni suður í Hafnarfjörð í eignakönnun. Þar stendur Isuzu NPR og bíður eftir smá klóri á bakið. Ég ætla að klóra honum dálítið...............

06.04.2012 07:32

Dagur vonar...

Það er föstudagsmorgunn og á minn mælikvarða er áliðið - klukkan er orðin hálfátta. Það er einkennileg tilfinning að koma niður í stofuna og heyra ekki Bassa dilla skottinu utan í miðstöðvarofninn sem hann sefur við.

Það er nefnilega enginn Bassi. Hann fór í páskaheimsókn til sinna "gömlu foreldra" í Hafnarfirði og verður þar næstu daga. Lífið hér er dálítið tilbreytingarlaust fyrir hann, sérstaklega þegar dagarnir fara í "heimavinnu" auk snúninga út í bæ þar sem hann verður jafnvel að bíða langtímunum saman í bílnum meðan ég hleyp inn í búðir eða sinni öðrum erindum. Helstu tilbreytinguna fær hann í vinnunni, þar sem hann hittir þó samstarfsfólkið,  þegar engin vinna er er hins vegar fátt um slíkt og lengst af hímir hann úti í horni eða ráfar um gólf í hálfgerðu sinnuleysi og horfir á mig bera kassa, raða dóti, mála, hengja upp myndir og fleira í þeim dúr. Það var því eins og himnasending fyrir hann að fá að fara í Hafnarfjörðinn í nokkra daga, þar sem dekrað er við hann á alla lund.

Veðurlýsingin er sú sama og átti við fyrsta apríl - þokusuddi, hráslagalegt inniveður sem best er nýtt til standsetningar á plássinu. Það verða ekki farnar margar ferðir út fyrir bæinn þessa páskana, sýnist mér. Ætlunin var að renna austur fyrir fjall, líta aðeins í ferðadrekann og reyna jafnvel að gera dálítla skoðunarferð úr túrnum ef viðraði til, jafnvel að kíkja í Sólheima í Grímsnesi. Það er hins vegar lítið gaman að fara austur í sveitir ef maður sér ekki einu sinni Selfoss fyrr en maður keyrir á brúna - eða þannig.

Fríða systir flaug vestur síðdegis í gær, skírdag. Fyrir sunnan var þoka, fyrir vestan var þoka, það vissu allir um þessa andskotans þoku nema Flugfélag Íslands sem vissi ekki rassgat og flaug enn eina útsýnisferðina án útsýnis vestur í Djúp og til baka. Alveg er þessi hringflugsáhugi þeirra F.Í. manna undraverður, það er varla til sú sál vestra sem hefur ekki upplifað þessa einstöku "skemmtun" oftar en einu sinni og oftar en tvisvar. Nú um miðjan morgun á að gera aðra tilraun. Það er enn þoka fyrir vestan ef marka má vefmyndavélar, það er þoka hér fyrir sunnan ef marka má útsýnið úr gluggunum mínum yfir höfuðborgina. Kannski nær systir vestur fyrir heppni, kannski fær hún annað hringflug, hver veit?  Ef hún kemst vestur verður svo annar kapítuli að komast suður aftur, ef marka má Ásdísi Auðunsdóttur. Ég renndi nú áðan yfir veðurspá RUV í gær-kvöldfréttunum og skv. þeirri spá horfir ekki gæfulega með flug í lok páskanna......

Ef mitt hugboð er rétt hverfur neðsti pistill síðunnar aftur fyrir og yfir á næstu síðu þegar þessi birtist. Þeim pistli lýkur með orðunum: "Vor Stakkanessins rennur upp þann fjórtánda apríl n.k." eða það minnir mig. Fjórtándi apríl er næsti laugardagur og það hefur margt breyst frá því þessi orð voru skrifuð seint í haust. Stakkanesið er, held ég, ekki á leið á flot næsta laugardag, það hefur einfaldlega ekkert að gera á flot þegar ekki er tími til að sinna því. Risaþorskarnir sem Sverrir  stýrimaður lýsti um daginn verða ekki veiddir alveg á næstunni - allavega ekki á Stakkanesið. Kannski verða nokkir eftir fyrir okkur, þegar allt er klárt og tími gefst til að sinna útgerðinni.

Lyngbrekkan á að afhendast um mánaðamót maí-júní. Íbúðin sjálf verður þá löngu laus en skúrinn er mitt vandamál og hann er eins og lýst var á dögunum, sléttfullur af verkfærum og verkefnum. Hér á Höfðingjasetrinu verður byrjað að hilluvæða vinnusalinn eftir páska, hreinlætisaðstaða og vinnuborð þurfa að rísa áður en hægt verður að huga að flutningi fyrir alvöru. Allt tekur tíma og vinnuhraðinn takmarkast af tveimur höndum.

.......svo getur Stakkanesið farið á flot.......

01.04.2012 08:13

Sunnudagsmorgunn, hinn fyrsti dagur aprílmánaðar.

Klukkan er rétt rúmlega átta á sunnudagsmorgni og ég er að fara að mála geymslugólfið mitt. Það liggur á að klára geymsluna til að geta tæmt bókasafnið út af háalofti Brekkunnar og komið því fyrir hér á Höfðingjasetrinu (nafnið kom til vegna staðsetningarinnar - vinnufélögunum fannst það tilvalið því á Höfðanum hljóta jú að búa höfðingjar....ég varð að vera sammála því.)  Safnið hefur reyndar rýrnað talsvert því ég grisjaði úr allar þær bækur sem mér fannst óliklegt að ég læsi á næstu árum. Það urðu alls sjö stórir bókakassar sem fóru í dreifingu hjá Góða hirðinum - mér datt ekki í hug að reyna að selja þetta sjálfur. Það er svo ekki víst nema aðrir sjö eigi eftir að enda á sama stað. Allir bókaskápar heimilisins eru komnir hingað til mín, þeir áttu að rúma nokkurn fjölda bókanna á háalofti Brekkunnar. Þegar búið var að tína bækur út úr skápum, undan rúmum og öðrum þeim afkimum sem hægt hafði verið að troða þeim, og EH hafði tekið "sínar" bækur til hliðar, þá kom á daginn að þessir bókaskápar rúma rétt það sem fyrirfannst í íbúðinni sjálfri - háaloftsbækurnar eru alveg eftir!

Það var annars komið fram að ég smíðaði á sínum tíma hillur á háaloftið svo bókastaflarnir þar væru aðgengilegir. Ég er að berjast við það sama hér heima, þ.e. að gera allar ferðabækur og þessháttar fróðleik aðgengilegan með lítilli fyrirhöfn. Hvers virði eru bækur sem enginn kemst í?

Úti er þokumóða, rigningarúði en frekar hlýtt. Ágætis inniveður, tilvalið til að mála gólf. 

Eigið góðan dag og látið ekki plata ykkur........
  • 1
Flettingar í dag: 29
Gestir í dag: 11
Flettingar í gær: 331
Gestir í gær: 42
Samtals flettingar: 621691
Samtals gestir: 88149
Tölur uppfærðar: 19.10.2018 01:20:09


Tenglar