Við áttum Snotru á Ísafirði ´87-8. Fengum hana sem kríli og hún óx upp í þessa gullfallegu tík. Svo fór eins og hjá svo mörgum, vinnudagarnir langir og tíminn of lítill til að sinna Snotru. Hún fékk athvarf í sveitinni og dvaldi þar út ævina.
Það er alltaf viss eftirsjá að góðum dýrum.......
