......og
alvara lífsins tekin við. Sælan í Hólminum sett í minningabankann og skrúfað
frá tilhlökkun til næstu ferðar. Næst á ég dvalarstaðinn vísan um hvítasunnuna en líkast til verður Stakkanesið gert sjóklárt kringum uppstigningardag - það tekur jú aðeins tvo tíma að renna uppeftir. Nú kallar óskabarnið til vinnu og þegar kallað er þá svarar maður. Það eina sem ég saknaði um páskana (fyrir utan góða veðrið) var nefnilega mötuneytið........
Gott í bili.
